Doğum katındaki ruhsat masası kapanmaz. Ayak bileklerinde soğuk, tavanda sıcaklık. Kadınlar kolları kavuşuk durur.
BEKLEME SÜRESİ, der duvar. İLK NEFESTEN İTİBAREN ON İKİ SAAT, BU SÜREDE ÜCRET İŞLEMEZ.
Özel kanatta bir kadın kendininkine dört dakikada isim koyar. Etiket takılır. Hesap açılır. Karyola, ısınma, günde bir okuma. Cesur Yeni Dünya'yı seçer. Kız kardeşi, kitapta olanları hatırlayıp hatırlamadığını sorar.
“Sesi hatırlıyorum,” der.
Okuma başlayınca arkasına yaslanır. Öbür uçta, burada kimsenin düşünmediği bir rampa.
Üçüncü yataktaki kadın on bir saati doldurmuştur. Oğlunun ismi yoktur. Kan pıhtı pıhtı gelir. Bebeği kaldırınca dikişleri çeker. Onu kucağından bırakmamıştır.
Ebe iki kez çay getirir. İkincisinde söyler: “Ama on iki saat isimsiz kalırsa askıya düşecek.”
“Kardeşim askıda. Kırk bir yaşında. Sırada hiç durmadı. Sırada işi de hiç görülmedi.”
Ebe cebindeki dua düğümlerine başparmağını bastırır. Onları büyükannesi bağlamıştır. Yatağa yeniden dönebilecek hale gelene kadar son düğümü tutar, sonra temiz bir bez getirir.
Dört buçukta masanın adamı yukarı gelir. Doğru açıklar, ücret almaz. Bedel on iki saatte ikiye katlanır, bir haftada bir daha. Güçlük çizelgesini basar. Battaniyenin üstüne bırakır. Kadının saatine bakmaz.
Ekranında yatak boş görünür. Bakım irtibatından Meral, bakışını ekrandan kadına çevirir.
“Yatışını yapmanız gerekecek,” der adam.
“Yeniden mi?”
“Yatağın var olması için.”
Meral güçlük çizelgesini dolapla hizalar. Üç kat yerine iki kat istemiştir; talebi aşağıda hala imzasız durmaktadır.
“Yazıcıyı bırakın.”
Adam yazıcının geri gitmesi gerektiğini söyler. Meral yazıcıyı dolabın üstüne koyar. Adam almak için uzanınca Meral boş etiketi yanına bırakır.
“Üstünde bir isim olduğunda.”
On bir saat kırk dakikada anne bebeğin kulağına bir kelime söyler. Ebe on dokuz yıldır ilk kelimeleri duyar. Bu bir isim değildir.
“İsmi mi bu?”
“Hayır. O sonraya.”
Yeniden söyler. Bütün kelimeyi.
“Ya ismi?”
Duvara bakar. “Yazın.”
İsim kısadır. Ebe onu bu şehirde daha önce hiç duymamıştır. Tanık olarak imzalar. Kendi ismi, hesap var oldukça, onun hesabının yanında.
Hesap 04:52'de açılır. Karyola. Isınma. Bir okuma, masanın uygun gördüğü vakitte. Etiket oğlanın ayak bileğine çıt diye kapanır.
Dördüncü satır bir nottur: kayıt on bir saat kırk dakikada yapılmıştır. Kaldırılamaz. Onunla okula, ruhsat salonuna, rampaya gider. Bekleme süresi ücretsizdir. Kullanımı kaydedilir.
Doğalı on bir saat, kaydedileli sekiz dakika olmuştur, içinde parası kimseye ödenmemiş bir kelime vardır.
Altıda ebe çarşafları aşağı taşır. Üçüncü yatağınki ağırdır. Kimsenin temizlemediği pencerenin önünde durur. Her gece yaptığı hesabı yapar.