Oda 1401. Havlular yerde. Minibar açık. Çıkarıldı, katlandı, yenileri serildi. On dört dakika. Unutuldu.
Oda 1402. Giderde saç. Yastıkta leke. Çıkarıldı, katlandı, yenileri serildi. On iki dakika. Unutuldu.
Oda 1403. Dokunulmamış. Misafir uyumamış. Yatak gergin. Oda kullanılmamıştı. Parası ödenmişti. Yine de söküldü. On dakika. Unutuldu.
Oda 1404. Burada bir çocuk kalmıştı. Minderlerin arasında kırıntılar. Komodinin arkasında bir çorap. Çorabı Kayıp Eşya’ya koydum. Kayıp Eşya çorabın kime ait olduğunu sormaz. Sistemi eğitmeye vaktim yok. On dört dakika. Unutuldu.
Oda 1405. Çıkarıldı, katlandı, yenileri serildi. Unutuldu.
Oda 1406. Çıkarıldı, katlandı, yenileri serildi. Unutuldu.
Oda 1407.
Çarşaflar içten sıcaktı. Kaloriferden değil — içten. On bir yıldır bu katta çalışıyorum, aradaki farkı bilirim. Isıtma yüzeyi ısıtır. Bu alttaydı. İpliğin içindeydi.
Banyonun temizlenmesine gerek yoktu. Dendê yağı ve Recife’deki büyükannemin mutfağı gibi kokuyordu — ve o koku misafirden gelmiyordu. Benim kokumdu. Oda benim kokumu bulmuş, onu giyinmişti. Büyükannemin mutfağını biri palto giyer gibi üstüne geçirmişti.
Oda işbirliği yaptığı için on dört dakika değil on bir dakika temizledim. İşbirliği yapan bir oda, sen gidince geldiğinden önce ne idiyse ona geri dönmek isteyen odadır; o da boşluk değildi.
Çarşafları değiştirdim. Yastığı değiştirdim. Sol taraftaki yastık — misafirin başını koyduğu taraf — sıcaktı. Elimi üzerine koydum. Koymamam gerekirdi. Sıcaklık avucumdan bileğime geçti ve elimi geri çektim.
Kadın kartpostal için geri geldi. Ben 1408’i temizliyordum. Bunu biliyorum, çünkü kutu ertesi sabah daha hafifti. Kartpostalı aldı, alyansı ve çocuğun ayakkabısını bıraktı. Seçim her şeyi anlatır. Sıcak olan şeyi seçti.
1408’deki çarşaflar soğuktu. Hep soğuktur. Günde on dört oda yaparım ve içten sıcak olan tek oda buydu.
Oda 1408. Soğuk. Çıkarıldı, katlandı, yenileri serildi. Unutuldu.
Oda 1409. Çıkarıldı, katlandı, yenileri serildi. Unutuldu.
Kızım telenoveladan önce aradı. Daha hiçbir şey kötü değildi. Dizlerimi sordu. Ben de dizlerimin üç çift ayakkabıdan, iki otel müdüründen ve on dördüncü katla içindekilerin hepsinden daha uzun yaşayacağını söyledim.
Dizlerim ilahi olanla ilgilenmez. Dizlerim merdivenlerle ilgilenir. Merdivenler gerçek. Sıcak çarşaflar gerçek. Kartpostal gerçek. Onu telefon şarj aletlerinin, okuma gözlüklerinin, bir çocuğun ayakkabısının ve bir alyansın durduğu kutuya koydum. Bu nesnelerin hiçbiri kayıp değildi ama hepsi Kayıp Eşya’daydı ve sistem aradaki farkı gözetmez.
Bir sonraki oda her zaman bir sonraki odadır. Araba koridorda.
— Ana Maria
São Paulo. Otobüs. Pilav evde.