Peçeteye yazıyorum; çünkü peçete dürüsttür. Kahve soğuyor. Kalem arkaya geçiyor. Sen ise tashih etmiyorsun.
O, nehirlerle ilgili bir şey okuyordu. Ben kapı eşiğindeydim. Başını kaldırmadı. Paragraf benden daha dürüsttü. Odadan çıktım. Kahve tezgahta soğudu. Dökmedim. Soğumasına izin verdim; çünkü soğuk kahve de kahvedir ve nehir okuyan bir adam da yine, geri dönülebilecek bir odanın içindeki adamdır.
1987 tarihli Azorlar rehberi. Dükkânda onu öneriyor. Mutfaktan duyabiliyorum. Viktor, artık bulunamayan şeylere güvenir. Ben bunu peçeteye yazıyorum ve kalem arkaya geçiyor ve altındaki masayı, liflerini kâğıdın içinden hissedebiliyorum.
Dün bir kitabın sırtına dokundu; o hareketi hemen tanıdım. İki parmak. Kısacık. Çarşamba günü dükkânda onun ensesine dokunduğum gibi. Bunu yaptığını bilmiyor. Her kitabı, tıpkı benim onu yokladığım gibi yokluyor — aradığı şeyin o olup olmadığını anlamak için.
Bu sabah ellerim bir kitap tuttu. Gezi Rehberleri: Güney Amerika. Kitap hep olduğu ağırlıktaydı. Ama eller sayıyordu. Eller, hâlâ neleri taşıyabildiğinin envanterini çıkarmaya başladığında şeyleri öyle tutar.
Bir Salı günü hastaneden eve yürüdüm. Randevu saat ikideydi. Saat üçte evdeydim. Masaya oturdum; peçete kahvaltıdan kalmıştı ve kahve soğuktu ve kelimeyi peçeteye yazdım, çünkü peçete oradaydı. Peçete irkilmedi.
Coğrafya ile Anı arasında durdum ve aynı kelimeyi raflara, yüksek sesle, bir kez daha söyledim. Kitaplar da irkilmedi.
Viktor arka odadaydı. İadeleri kataloglayışını duyabiliyordum. Kelime Coğrafya ile Anı arasında havada asılıydı; o duymadı ve duymayışı ona verebileceğim son armağan, aynı zamanda da en dürüst olmayan şey.
Dedim ki: bunu on yıl sonra bir daha sor.
Bunu söyler söylemez biliyordum. Teşhisi değil — şeklini. Elimdeki en dürüst sayı on yıldı. Söz değil. Tahmin.
Tahmin değişti. Peçete düşündüğümden daha inceymiş.
Çarşambalar numaralı. Kaç tane olduklarını biliyorum. Sayıyı peçeteye yazmayacağım; çünkü mürekkep arkaya geçer ve bulanmış bir sayı, hiç sayı olmamasından daha kötüdür.
Sende olmayan bilgiyle seni seçiyorum. Seni, her yere dair kitap sattığımız bir şehirde seçiyorum. Kahve soğuk. Peçete ince.
Bunun sonu yok. Yalan söyledim. Her şeyin sonu var. Ama yalan yemindir ve yemin peçetedir ve peçete dürüsttür; çünkü onu kahvaltıda yazdım ve tashih etmedim.
Raf diziyor. Çek düzeninde. Buradan duyabiliyorum.
— Mariana
Başka Yerlerin Haritaları. Kahve soğuk. Kitaplar yanlış sırada.