ÜÇÜNCÜ OTUZDAN SONRA

yirmi bir ile otuz arası hikâyeler · Satış 41'den Saklama'ya

LOT VE KALEM

Bir kadın lotlara bölünüyor ve her lot doğru tarif ediliyor. Bundan sonraki bölümde bir daire boşaltılıyor ve her eşya geriye doğru otuz bir yıl önceki bir pazara açılıyor. Bir adam bir değerlendirmeye giriyor ve her kalemi hedeften iyi cevaplıyor, ve hiç puan almıyor, ve geldiğinden yirmi bir kelime hafif çıkıyor.

Bu bölümün şekilleri yan yana konunca gösterdiği şey, isabetin araç olduğu. Bu on hikâyede kimse dolandırılmıyor. Müzayede evi kendi kataloğunda Lot 4'ün hâlâ işlediğini ve nihai bir durumu garanti edemeyeceğini beyan ediyor. Saklama çizelgesi açıkça şunu söylüyor: İşitme saklamanın parçasıdır, ve işitilen kalemler saklansın saklanmasın ücretlendirilir. Her şey açıklanıyor. Mekanizma açıklamanın kendisi.

HAYIR DİYEN

Bölümün ortasında, bir ankette bir kadın üç kutudan hiçbirine konmayı reddediyor ve tek bir şey istiyor: duraklamalar kalsın. Hemen sonraki hikâyede kuyruktaki bir adam yaşlıca bir kadının gişeye varıp hayır demesini izliyor, ve sonrasında her gün onu düşünüyor, ve ona bunun nasıl yapıldığını sormak istiyor. Yapılıp yapılamayacağını değil. Nasıl.

Şekiller bu ikisini bilerek yan yana koyuyor. Aynı hafta, aynı kayıt görevlisine verildi, ve kadın adamın arkasında duruyordu.

VE KİTAPTAKİ EN İYİLİKLİ DAVRANIŞ, ŞİMDİYE KADAR

Bir memur, bir kıtayı elle bir dosyaya geçirmek için usulü çiğniyor, ve ekin alanı yok, tarifesi yok, ve dolayısıyla onu kaldıracak bir usul yok.