Bireyselle Kollektif Arasında Bilge
Nassim Taleb geçen gün Russ Roberts’ın progamındaydı. Merdivenden düştüğünde bir yerini kırabilirsin, bu düşük bir ihtimaldir ve senin riskindir. Bulaşıcı bir hastalığa yakalndığındaysa yalnızca sen hasta olmazsın, etrafını da hasta edersin. Bireysel risklerle grubu ait riskler aynı şekilde değerlendirilemezler dedi.
Birey olarak kendimizi daha mutlu ve üretken olacacağımız bir yere çekebiliriz dedi Bilge ama herkes aynı şeyi yapmayı başarırsa ki başaramaz ama varsayalım ki başarırsa, bu sefer yeni bir dengede toplu olarak mutluluk ve üretkenliğimiz düşer.
Kısacası toplumsal bir kurtuluş yok. Eğer bir tercihse, fırsatsa, yolsa kurtuluş; olsa olsa bireysel olabilir. Toplumsal olan daha ufak bir hareket, sınırlı bir iyileşmedir sadece. O da genellikle olmaz zaten.
Bireyin yolu da dertsiz bir yol mudur? Kendi sınırlı dengesine, kaçacağı sahil kasabasına, iş değişikliğine, eş değişikliğine, ülke değişikliğine giden yolda kendinden ne verir? Kimlerle işbiriği yapar?
Hesabını yapabilsek ütopyanın içinde biçilmiş görevlerimizi yerine getirip tatmin mi oluruz?
Eleştirilen distopya, aslında bir fırsattır. Değiştirmeye deyecek bir şeylerin hayalini kurma ve uğraşma fırsatı.