Senaryo Mektup

Sevgilim. Sonunu getiremeyeceğim şeylere başlamaya korkuyorum. Hayatım o kadar çok başlanmış ve bitirilmemiş ayrıntıyla süprüntüyle dolu ki. Sana söz verdiklerimi yapamadım. Çalışmayı denedim, istedim geçekten istedim ama olmadı. Çocuk …….. ……….

Mektubu bitirdiğimde şaşırdım diyemem. Ama merak ettim, bu bir intihar notu muydu yoksa terkediş notu mu? Ya da sonunu getirememiş bir başka başlangıç mı?

Bu öyküde kadın geçmişini hatırlar. Mektup çok önceleri alınmıştır. Bugünse bir şeyler olacaktır. İyi bir şeyler olmayacağı izleyiciye hissettirilir. Bunun için müzik önemli - Ulaş'tan rica edeceğiz burayı not alıyorum.

Kadın geçmişe gider. Geriye yolculuk değil aman gençler anlamaz şimdi sürekli bunu yapıyorlar. Hikaye geçmişe gider diye düzeltelim ve mektuptan bugüne önemli olayların üzerinden geçer. İyi bir fikri olan varsa yazalım, hem o günü bugüne bağlamak lazım. Hem de olacak trajik sona.

Bağlayamadığımız yerde ikiz kardeş, paralel evren ve zamanda yolculuk yaparız. O zaman herkes ve her şey bağlanıyor nasıl olsa.

Dış tutarlılığı kasmamıza gerek yok be gözünün yağını yediğim, herkes hayal peşinde, ne kadar karıştırırsak o kadar daha iyi anlaşılır (burada şeytani bir gülüş alkış vs).

İç tutarlılığa önem vermeliyiz ama ben artık öyküyü anlayamıyorum. En iyisi anlaşılmaz olmak üzerinden bir tutarlılık sağlayalım. Tutarsızlık tutarlılığı. Nasıl müzik yapsak be buna?

1

Çizgi vardı.

Başka hiç bir şey yoktu.

2.

Çizgi durdu.

Ne yapacağını bilmiyordu, ne yapabileceğini bilmiyordu, hiç bir yerde değildi, yer yoktu, hiç bir zamanda olamazdı, sadece vardı, sadece çizgi.

3.

Zaman durmaktan doğdu.

Durmayı anlamak için zaman var oldu. Sonra zaman olmadan duramaz oldu çizgi, ne kadar hiç bir şey yapmasa da, ne zaman hiç bir şey yapmadığının farkında olarak, yapmadığını bilmediği için hiç bir şey yapmadığını bilmeyerek bizim bildiğimiz gibi yapmayarak ama farkındalığında zamanın.

4.

Bir zaman çizgi kıpırdadı, dalgalandı bir tarafa, virgüle benzedi esnerken, parantez oldu arkasına bakarken, hareketleri sırasında birden fazla şekil, boşlukta birden fazla yer olduğunu fark etti, yer hareketten doğdu, bir zamanda bir yerde bir çizgi böyleydi işte..

Dinle

Sesli okuma — yapay bir sesle, metnin yanında duran bir zemin. Asıl olan yazıdır.