YEŞİL ŞEMSİYELER

Üçüncü Kitap · Şiir 60 / 65

Sahil Kasabasında Kumsalda Yeşil şemsiyelerin altında Gölgelere basarak yürüyorum

Kim açmış bu şemsiyeleri Kimin için?

Kum var deniz var Ben varım

Başka yok yeşil şemsiyeli sahil kasabasında Sahilden ötesi bile yok diye düşünüyorum

Ben kum deniz taş güneş yürüyoruz Sahil bitmiyor, Gün bitiyor

Sahilde şemsiyelerin altında bir yan tarafta Ateş yanıyor kamp ateşi parlak kızgın kırılgan vahşi Şemsiyeleri açan her kimse ateşi de o yakmıştır diye düşünüyorum

Ben ateşe bakıyorum Ateş ilgisiz, denize kayıyor gözleri

Deniz dalgalı ve dalgın, Ay’ı süzüyor Ay başka deryalarda farkında bile değil

Yeşil şemsiyelerin arasında ben Yürümeye devam ediyorum Önümde bıraktığım ayak izleri

Nisan 2020(Ege ile atışmaya devam ederken)