KARANLIK

Üçüncü Kitap · Şiir 18 / 65

Hayatının freni tutmadığı anlardasın mesafe yüz sen yüz durmak mümkün değil çarpmayı düşünüyorsun son olup olmadığı belli değil ama o saniye bilmiyorsun ki en iyisini yapmak düşünmek keyif almak istiyorsun ama mesafe yüz saniye yüz değil sonu gelmeden yolun sen bitiyorsun

Sonra bir yerde karanlıkta gözlerini açıyorsun göz gözü görmüyor zifir zifir zifiri bir karanlık kaplamış etrafı neredesin bilmiyorsun belki hayal ediyorsun bir sedyede belki mezarlıkta toprak altında bir son nefes attırıyorsun belki öteki tarafta yeni bir başlangıçtasın belki de yargılandın belki hastanedesin karanlık odanda

Temmuz 2007