DURMAK

İkinci Kitap · Şiir 47 / 75

Boşluğa bakıyordu sessizce Günlerce saatler geçtikçe Biz aramızda düşündükçe

İlk sözcüğün ne olacağı Önemliydi bizim için İlk kiminle konuşacağı

O durdukça biz dönüyorduk Sürekli döndüğümüzden bihaber Dünya dengesini yitirmiş sanıyorduk

Boşluğa bakıyordu sessizce Aynı yerde aynı zamanda Zaman yere karışıyor Yer her yer oluyordu Günler saatler geçtikçe

Mart 2006