BUZDAN ÖLÜM

İkinci Kitap · Şiir 41 / 75

Yağmur kara çeviriyor dışarıda Bir taraftan sinsi bir ölüm yaklaşıyor buzdan adımlarla Soluğunu bile hissettirmeden sokuluyor Şekil değiştiriyor her geçen gün Son vuruşu altın olsun niyetine

Eczanelerde ilaç tükeniyor Ölüm her çağda olduğu gibi parayla ertelenebiliyor Kar bastırıyor ama kapanan yollar değil bizleriz burada Bir tutam aklımızı korku ve açlıkla yiyoruz aramızda Kendimize kızmadan önce kalan tüm kurşunlarımızı komşulara boşaltıyoruz

Birer birer geliyor haberler Bilsek de bunun sonun başlangıcı olmadığını yine de merak ediyoruz Başlıyor mu bitiyor mu diye bu meret Biz yine bildiğimiz gibi devam ediyoruz yaşamaya Buzun içinde sabırla bekliyor Ölüm kendini unutturuyor buralara

Ocak 2006