BİRYERLER (1)

Birinci Kitap · Şiir 60 / 75

Yalnızca kendine çalan bir radyo var bizim orada. Birisi geldiğinde çalışmaz. Düğmeleriyle oynarsın kıpırdamazlar. Yere atarsın kırılmaz. Piline bakarsın, değiştirirsin, bana mısın demez, çalışmaz. Türk usulü bir tokat patlatırsın, belki kendine gelir diye, sesinizi bile çıkarmaz. Karşına alırsın, konuşursun, adam ol, böyle olmaz, canını sıkarım diye.. Aldırmaz sana, bakmaz suratına, dinlemez, duymaz.

Bir garip adam var bizim evde. Ne zaman düşüncelere dalsam iter kakar beni. Yazmak istesem bir şeyler izin vermez, rahat bırakmaz. Konuşmaya çalışsam dinlemez, dinlese anlamaz derdimi. Canım sıkıldığında, kırıldığımda bir şeye daha da beter olur, incitir beni. Gidecem bir gün buradan ama elim varmıyor hani.

Kedi eski bir torbadan şişlerini çıkardı. Mırıldanarak odun sobasına yaklaştı. Karar veremiyordu. Örgüye mi devam etmeliydi yoksa Mutfaktan gelen dayanılmaz yemek kokusunun peşine mi düşmeliydi.

Şubat 2002